Znamy wyniki!

12. MFFA Animator

Przycisk_animator
Buy_ticket

Jury


12. MFFA Animator

FILMY KRÓTKOMETRAŻOWE

Ewa Borysewicz
Jest absolwentką ASP w Krakowie. Po festiwalowych sukcesach studenckiego filmu animowanego Kto by pomyślał?, jej debiutancki film animowany Do serca Twego został nominowany do nagrody Złotego Niedźwiedzia na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym Berlinale 2014 i zdobył Grand Prix na Festiwalu Animateka (Ljubljana). Ewa odbyła program rezydencji artystycznej AAIR w Tokio (2012) oraz w Akademie Schloss Solitude w Stuttgarcie (2013). Stworzyła również krótkie animacje o treściach społecznych dla TVP Kultura i białostockiej Galerii Arsenał. Studiuje reżyserię filmową na WRiTV UŚ w Katowicach. 

Bret Battey
Twórca elektronicznych, akustycznych i audiowizualnych opraw i instalacji koncertowych, szczególnie zainteresowany technikami generatywnymi. Był pracownikiem akademickim indyjskiego programu Fulbrighta oraz MacDowell Colony, otrzymał liczne nagrody na austriackim Prix Ars Electronica, francuskim Bourges Concours International de Musique Electroacoustique, hiszpańskim Punto y Raya Festival oraz MuVi4, Abstracta Cinema w Rzymie, Amsterdam Film eXperience, Texas Fresh Minds Festival, a także Red Stick International Animation Festival za kompozycje dźwiękowe i graficzne. W obszarze jego zainteresowań naukowych znajdują się muzyka tworzona za pomocą algorytmów, technologie dotykowe, a także związki pomiędzy obrazem i muzyką. Studia magisterskie i doktoranckie ukończył na kierunku kompozytorstwo Uniwersytetu Waszyngtońskiego, studia licencjackie na kierunku muzyka elektroniczna i tworzona komputerowo w Konserwatorium w Oberlinie. Kształcił się w dziedzinie kompozycji i technologii tworzenia muzyki pod okiem Conrada Cummingsa, Richarda Karpena i Gary Nelsona. Był pracownikiem naukowym na Uniwersytecie Waszyngtońskim w Centrum Sztuk Cyfrowych i Mediów Eksperymentalnych. Posiada tytuł profesora kompozycji audiowizualnych Instytutu Muzyki, Technologii i Innowacji dla Kreatywności Dźwiękowej na Uniwersytecie De Montfort, Leicester w Wielkiej Brytanii.

Dr. Franziska Bruckner
Medioznawczyni i kierowniczka grupy badawczej Kreacji Mediów Uniwersytetu Nauk Stosowanych w St. Pölten; kuratorka i organizatorka cyklu międzynarodowych sympozjów. Koordynatorka grupy roboczej Animacja w Społeczeństwie Niemieckim ds. badania mediów, a także członek Rady Nadzorczej austriackiego ASIFA. Studiowała malarstwo i animację filmową na Uniwersytecie Wiedeńskim w Katedrze Sztuk Użytkowych i Teatru, Filmoznawstwa i Medioznawstwa na Uniwersytecie w Wiedniu, gdzie pracowała jako asystent w latach 2009-2013 i uzyskała tytuł doktora w roku 2017. Wykładowca akademicki, m.in. na Uniwersytecie Wiedeńskim, Uniwersytecie im. Eberharda Karlsa w Tübingen oraz Uniwersytecie Nauk Stosowanych Górnej Austrii. Jej praca naukowa skupia się przede wszystkim na historii animacji w krajach niemieckojęzycznych, hybrydowych obrazach filmowych łączących animację i aktorów, animacji w kontekście środowiska wirtualnego i rozszerzonej rzeczywistości, a także na relacjach pomiędzy sztuką i filmem.


FILMY PEŁNOMETRAŻOWE

Julie Roy
Jako producentka wykonawcza we Francuskim Studiu Animacji Krajowej Rady Filmowej Kanady, wyprodukowała ponad 40 krótkich filmów animowanych. Posiada tytuł magistra kinematografii Uniwersytetu Montrealskiego, opublikowała też liczne artykuły na temat kobiet w filmach animowanych; gościnnie przygotowywała programy wielu międzynarodowych festiwali.
Do wyróżniających się produkcji Julie Roy należą: The Subject (2018) Patricka Boucharda, którego premiera światowa nastąpiła na Directors’ Fortnight Festival w Cannes; Embraced (2018) Justine Vuylsteker, a także The Tesla World Light (2017) Matthew Rankina, wybrany do konkursu Semaine de la Critique w Cannes. Była ponadto producentką wykonawczą krótkiego filmu Blind Vaysha Teodora Uszewa, nominowanego w kategorii Krótki Film Animowany na 89. gali Academy Awards 2017. W 2016 r. współprodukowała The Head Vanishes Francka Diona (NFB oraz Papy 3D), laureata nagrody Cristal, największego wyróżnienia przyznawanego na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Animowanych w Annecy.

Jest także producentką Carface (2015) Claude Cloutier; Pilots on the Way Home (2014) Priita i Olgi Pärn; Bus Story (2014) Tali, które wygrało w kategorii jury juniorów na prestiżowym festiwalu w Annecy;  Edmond Was a Donkey (2012) Francka Diona, laureata Nagrody Specjalnej Jury w Annecy oraz zdobyło 30 innych międzynarodowych wyróżnień; Paula (2011) Dominica-Étienne Simarda, który to film uzyskał nagrodę dla najlepszego krótkiego filmu na Interfilm w Berlinie; a także Here and the Great Elsewhere (2012) Michèle’a Lemieux, laureata Grand Prix festiwalu Cinanima w Espinho, Portugalia.

Julie Roy zachęca do różnorodności w pracy nad filmem, aktualnie tworzy instalację interaktywną z Nicolasem Braultenem, a także wraz z Chrisem Lavisem i Maćkiem Szczerbowskim (reżyserami Madame Tutli Putli, 2007) pracuje nad nowym filmem o roboczej nazwie The Girl Who Wept Pearls, w którym poklatkowa animacja z wykorzystaniem lalek połączy się z żywymi aktorami i grafiką generowaną komputerowo. Roy wyjątkowo pasjonuje się animacją eksperymentalną: wyprodukowała Quiet Zone (2015) Karla Lemieux i Davida Bryanta; Reflection (2013) Sylvie Trouvé; a także Mamori (2010) Karla Lemieux, zdobywcy Grand Prix 25 festiwalu w Zagrzebiu FPS. Jest także producentką sekcji animacji w programie NFB Aide au cinéma indépendant (ACIC)


Aneta Ozorek

Dyrektor artystyczna KLIK Amsterdam Animation Festival, opiekun filmowy i pedagog. Posiada szerokie doświadczenie w zakresie produkcji imprez branżowych, warsztatów edukacyjnych, pokazów i festiwali na rynku polskim i europejskim. Jest doradcą ds. programu festiwalu Kino w Trampkach w Warszawie oraz Kierownikiem Sekcji Krótkich Filmów na CEE Animation Pitching Forum. Członek zarządu Konferencji Krótkich Form Filmowych. Polski ambasador na Europejskim Konkursie Animacji oraz członek Europejskiego Stowarzyszenia Filmu Dziecięcego. Twórca ilustracji do siedmiu książek dla dzieci. Członek jury na festiwalach Berlinale, Odense Film Festival (Dania), Animabar (Kosowo), Primanima (Węgry), Kineko (Japonia), Baltic Pitching Forum (Litwa) i wielu innych.

Georges Sifianos
Urodzony w Grecji w 1952, studiował malarstwo, animację i filozofię (Szkoła Artystyczna w Atenach, CFT-Gobelins i Sorbona w Paryżu). W 1988 uzyskał tytuł doktora za pracę pod tytułem Language and Esthetics of the Animation Cinema.
Filmy: Petrochemicals (pełny metraż), The Cathedrals of the Desert (dokument), Smile, Scent of city, Tutu oraz C'est Môa (krótkie filmy animowane). Zdobył m.in.: pierwsze miejsce na festiwalu w Salonikach w 1981 r., Specjalne Wyróżnienia w Auch w 2001, nominacja na Lutins du court-métrage w 2002 r.
Animator, reżyser filmowy, pisze o kinie animowanym, który to przedmiot wykłada na ENSAD od roku 1995. Był członkiem wielu jury na festiwalach animacji. Zajmuje się także sztukami wizualnymi