UROCZYSTA PREMIERA - "MASKA" / reż. Bracia Quay /25 min./
MASKA / Bracia Quay / 2010
Oparty na opowieści Stanisława Lema
Muzyka: Krzysztof Penderecki
„Na początku była ciemność i zimne płomienie i huk przeciągły, wywołujące odrętwienie, respekt i strach”. – Tak rozpoczyna się poruszające opowiadanie Stanisława Lema o niezwykłej sile oddziaływania. Opowiada ono o maszynie skonstruowanej i zaprogramowanej tak, aby zabić człowieka, który odważył się przeciwstawić królowi. W miarę jak rośnie świadomość maszyny, zaczyna ona zdawać sobie sprawę ze swojej kobiecości. Jej osobowość ma złożony rodowód – jest jednocześnie duenna, sierotą i księżniczką. Zakochuje się w swojej ofierze, ale musi wyruszyć za w pogoń, by ją zamordować. "Panna młoda i rzeźnik" w jednej osobie, rozdarta między uczuciem a obowiązkiem, narzuconym przez króla. Nie wie, czy jest w stanie go spełnić, czy jej uczucia są silniejsze od tego, jak jest zaprogramowana. Kiedy w końcu znajduje ukochanego, on juz nie żyje. Obejmuje go i zostaje z nim. " Śnieg przestał padać. Upodobnił mnie do otoczenia, niczym suknia ślubna, której nigdy nie założyłam. I leżałam tak w świetle i ciemności przez dwa dni i dwa lata śnieżycy, która pokryła nasze łoże prześcieradłem nie tającym. A dnia trzeciego, roku trzeciego wzeszło słońce." Film opowiada tę historię obrazami, ale pojawia się w nim również narracja słowna (głosem Magdy Cieleckiej).
"Ten film różni się od naszych wcześniejszych realizacji, które prowadziły widza obrazami; nie była to wędrówka wyznaczana słowami. Ten film naprawdę tworzy z obrazów opowiadanie, które należy śledzić: jej podróż, jakie znalazła rozwiązanie, czy próbowała też znaleźć rozwiązanie tego, co się w niej działo? Jest maszyną śmierci, ale mogłaby być maszyną kierującą się uczuciem. W to się nie wgłębialiśmy, ponieważ początkowo miał to być film posiadający wyłącznie warstwę wizualną. Potem zaczęliśmy zapisywać miejsca, którym odpowiadały poszczególne fragmenty tekstu. Nagraliśmy głos i zaczęliśmy go umieszczać w filmie. Nagle uświadomiliśmy sobie, że za każdym razem, kiedy wmontowywaliśmy w jakieś miejsce głos, zaczynało to działać, pozwalało opowieści rozwijać się. A potem powiedzieliśmy sobie: jakie to niesamowite. Opowieść nabierała kształtu. Nas to urzekło i podążyliśmy w tym kierunku."
"Muzyka Pendereckiego towarzyszyła nam zawsze. Dla nas nie jest to typowa muzyka filmowa. To jest świat, w którym film żyje".
Kino Apollo, godz. 17.30 bilety: 10 zł / zaproszenia
